2008
Vrijdag 5 september 2008 - Paradiso Amsterdam
PROGRAMMA
KTL / Stephen O’Malley (SUNN O))) en Peter Rehberg (PITA) maken de paralelle werelden van Extreme Computer Music en Black Metal tot een dreigend klankspectrum.
In de Piano Installaties van Gilius van Bergeijk worden de fysieke grenzen van zowel de pianisten als hun instrument opgezocht. Zo worden de pianisten onder andere gehinderd door gewichten aan hun handen. Uitgevoerd door pianoduo Post & Mulder.
Jaki Liebezeit en Burnt Friedman hebben een voorliefde voor Secret Rhythms: ongebruikelijke ritmes, ongewoon ook voor westerse muziek. Friedman’s microdub geluid en de cyclische, motorische percussiemantra’s van de legendarische ex-Can drummer Jaki Liebezeit zorgen voor een aanstekelijke ervaring.
Stephanie Lepp dingt met haar stuk Sambrano (I Fallen snow, II Tigers nightmare) mee naar de Gaudeamus Prijs 2008. Het stuk is een improvisatie voor fluit-solo met een tape compositie, uitgevoerd door Stephanie Lepp zelf.
Fury van Robert van Heumen gaat over ingehouden woede, die soms in extreme omstandigheden aan de oppervlakte komt.
Aangemoedigd door Messiaen schreef de als architect en ingenieur opgeleide Iannis Xenakis composities die doordrongen zijn van wiskundige principes. Van deze visionaire muziekpionier zal Mycènes Alpha, een zelden uitgevoerde elektronische compositie worden gepresenteerd.
In Jeff Carey’s Speaker Quartet II worden de 4 speakers performers van exact hetzelfde materiaal. Verschillen in de klankweergave door de 4 speakers/performers zorgen voor een denkbeeldige beweging in de ruimte.
Ceephax is officieel de 864392063ste elektronische muziek artiest in de wereld. Zijn muziek noemt hij een mengvorm van Acid, Jazz, Jozz, Hardbore, Breakslab, Draincore, Apple Core, Poorcore, Crooncore, Categorycore, Deathno, Pukeno, Peckno, Brain-no …
Dick el Demasiado is de uitvinder van de cumbia lunatica, of cumbia experimental. Cumbia is een vorm van Latijns-Amerikaanse volksmuziek. Eén van el Demasiado’s stukken kwam op een anti-Bush compilatie terecht, die o.a. is aangeboden aan Maradona en Hugo Chavez. Wie anders kan hier achter zitten dan de Nederlander Dick Verdult van het Instituut voor Betaalbare Waanzin.
DJ Rupture is een http://en.wikipedia.org/wiki/Disk_jockey"DJ/turntablist en http://en.wikipedia.org/wiki/Record_producer producer uit New York. Met meerdere draaitafels creëert hij complexe mixen met a-cappela vocalen, breakbeats en ambient effecten.
In zijn werk integreert Yutaka Makino historische elementen van computermuziek en hedendaagse technieken uit de architectuur om tot een nieuwe vorm te komen, waarbij onconventionele geluidssynthese, ruimtelijke geluidswaarneming en complexe dynamische systemen een belangrijke rol spelen.
DJ Elephant Power is de ultieme anti-perfectionist. De draaitafel is zijn instrument, waarmee hij verschillende geluiden en flarden muziek tot een geheel maakt.
De Nederlandse vormgever en lichtontwerper Theun Mosk heeft met zijn eigenzinnige werk in korte tijd een grote naam opgebouwd. Mosk werkt veel met theatermaker Boukje Schweigman, evenals met Robert Wilson, en won onlangs de Charlotte Köhlerprijs, een prijs voor aanstormend talent.
Het programma kwam tot stand i.s.m. Koen Nutters / DNK Amsterdam en Takuro Mizuta Lippit / STEIM
Foto's: Pieter Kers, www.beeld.nu
